شگفتی مرا گره بزن به یک شکوفهٔ انارنارنار آتشی نشسته در گلوی واژه ها......بگو کدام شاعر عاقبت تو را سرودبعدِ من؟#بداهه#مینامهرآفرینو یک بداههی دیگر، هر دو برای همین امروز و همین ساعت:بچش دوباره طعم بوسه راببوی سیب های ساکتِ سرودِ خلسه را...بشر همیشه از دو چیز                            مست میشود؛شراب شعر و آتش میانِ راه...و گم شدن در این جزیره ی هزار و چند ساله راسرودِ یک تجلّی دوباره از جهان بیکران بخوان...«بخوان تو از شگفتیِ شکوفههای آتشیندر آستانهی سقوط کهکشان...» #بداههمینامهرآفریندو سطر پایانی امروز ۴ دی بداهه افزوده شد موضوعات مرتبط: تراوش های کوزه ی دل من(کمی شاعرانه) برچسب ها: مینامهرآفرین , شعرنو , بداهه

.تجسم کنکه تندیسی بلورین بودهای روزیگروهی میپرستیدند             شرم چشمهایت را...شکستی با همان دستیکه میبوسید پایت را...بشر پیوسته میکوشدبسازد بشکند شایدبتی زیباتر از پیشششگفتیساز دورانها.....هزاران سال                بعد از هضم انسانهازمین می زاید از نو، کاسه لیسان را...تو اما گربهای هستیکه میکوشیبِلیسی زخمهایت را...امان از لحظهای که تازه میفهمیبُریده تیزیِ چیزی بلورین،                              در زباله ها،زبانت را...#مینامهرآفرین۱۴بهمن ۱۴۰۰سلام. احتمالا بعدا ویرایش شود موضوعات مرتبط: تراوش های کوزه ی دل من(کمی شاعرانه) برچسب ها: مینامهرآفرین , شعرنیمایی , گربه , زخم , بت